Splash

Tom is zojuist half verzopen in bad. Ik dacht net een stabiele pose gevonden te hebben; Tom lag met zijn rug op mijn borst, alleen nog met zijn kont in het water. Het lag zo stevig, dat ik mijn handen vrij dacht te hebben om zijn hoofd lekker te wassen en masseren. Maar Tom keek naar rechts ofzoiets, en floeps, daar gleed hij ineens mijn twee heuvels af. We schrokken ons beide een hoedje. Er kwam een verre herrinering naar boven over mijn moeder die altijd vond dat we de badkamer in een zwembad omtoverde, met meerdere zwembaden, en een wildwaterbaan de trap af.

“Geeft niks hoor pap, kan gebeuren!” zei Tom proestend toen hij 0,0005 sec later weer boven kwam. Soms sta ik versteld van mijn eigen reactie snelheid. Duizend maal sorry zei ik, en ik probeerde het goed te maken door mijn leukste spelletjes uit de kast te halen. Zelfs de krokodil die water uit zijn mond spuit kwam er aan te pas.

Maar het mocht niet baten. De sfeer was al omgeslagen in mineur. Een paar minuten later sprak hij gewoon weer in babytaal en jammerde zachtjes dat hij er nu toch wel best een beetje graag uit zou willen. Het werd een beetje warm, en hij had het eigenlijk wel gezien.

Maar huilen, dat doet onze bikkel niet. Want het is een echte waterrat.

Net als z’n vader.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *