Broertje

Soms proberen we heus nog wel iets van een soort opvoeding mee te geven hoor. We hebben -net als super nanny- een soort strafhoekje (de gang), waar hij eigenlijk bijna nooit heen hoeft. Maar als het ons echt te gek wordt, sja, dan mag hij even op de gang staan, waar hij dan vervolgens tegen de deur gaat slaan, of met het lichtknopje gaat spelen.

Om te voorkomen dat andere ouders ons straks, wanneer Tom komt spelen, beschouwen als een stelletje holbewoners, proberen we (nouja, vooral papa eigenlijk) boeren niet aan te leren. Wij doen dit natuurlijk louter om aan te geven dat het eten gesmaakt heeft, maar we verwachten niet dat iedereen bekend is met dit schitterende Aziatisch gebruik.

Inmiddels hebben we er ook een vrolijke draai aan gegeven, door mama of papa naar de gang te sturen als één van ons een boertje laat. Regels zijn er immers voor iedereen. Dat vindt Tom zo geestig, dat hij regelmatig op een willekeurig moment tijdens het eten zegt:

“Ohh, mama broertje!”

Mama ontkent altijd stellig, maar ik zeg dan “Oh jee, en wat nu Tom?”

“Mama op de gang hè?” zegt hij dan.

Als papa het slachtoffer is, doet mama er graag een schepje bovenop door met haar vlakke handen op tafel te slaan en “naar de gang! naar de gang!” te scanderen.

Wat volgt is het ritueel dat papa of mama naar de gang moet, daar dan moet gaan huilen, waarop Tom zegt “kom maar binnen!”. Papa of mama moet dan sorry zeggen, en een kusje geven om het weer goed te maken. Heel pedagogisch allemaal, vinden we zelf.

Nu ons gisteren het nieuws gebracht werd dat er een broertje in plaats van een zusje komt (Tom was overtuigd van een zusje), zullen we echter toch wat harder werken aan de correcte uitspraak van Tom.

Anders slijt zijn broertje straks zijn eerste jaren op de gang.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *